تبلیغات
شلمزارسرزمین سبزکهن ونگین انگشتری چهارمحال وبختیاری - آیا می شود اندوه را جشن گرفت؟
تاریخ : یکشنبه 14 تیر 1394
نویسنده : محمد همتیان،حسین یگانه


در اندوه غرق نشو، بلکه نظاره گر آن باش و از آن لذت ببر، زیرا اندوه زیبایی های خاص خود را دارد.

تو تا به حال نظاره گر نبوده ای. تو بقدری در اندوه غرق می شوی که به زیبایی های لحظات غم و اندوه پی نمی بری. اگر یک بار توجه کنی، متوجه خواهی شد که تا به حال چه گنج گرانبهایی را از کف داده ای.

وقتی که آدم شاد است، هیچ گاه مانند زمانی که غمگین است، عمیق نیست. اندوه عمق دارد، در حالی که شادی سطحی است. به درون این عمق گام بردار و نظاره گر آن باش. شادی، شلوغ و پر سرو صداست. ولی غم دارای سکوتی خاص است. اگر به وادی اندوه قدم بگذاری، ناگهان در می یابی که اندوه همچون شیئی است که تو شاهد و نظاره گر آن هستی، ویکدفعه احساس شادی می کنی. چه اندوه زیبایی! ارمغان تاریکی، همچو گلی برآمده از عمق لایتناهی، همانند ورطه ای بدون بستر، خاموش، آکنده از سکوتی موسیقایی- در آنجا از سر و صدا خبری نیست، هیچ مزاحمتی وجود ندارد. آدم می تواند در عمق بی انتهای آن فرو رود و سپس کاملا شاداب از آن سر برآورد، همچون استراحتی جانبخش.

البته این به نگرش آدم بستگی دارد. تو وقتی غمگین می شوی، فکر میکنی که اتفاق بدی برایت رخ داده است، در حقیقت چیزی جز برداشت شخصی تو از اندوه نیست. آنگاه سعی می کنی از آن بگریزی. ولی این نگرشی غلط است. به تو گفته اند که اندوه چیز بدی است، درصورتی که هیچ بدی در آن وجود ندارد. اندوه مثل شادی فقط یکی از قطبهای زندگی است.




آخرین مطالب

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

purchase vpn

بازی اندروید